![]()
நோய்மை
காலத்தின் சாட்சி
விக்ரமாதித்தியன்
வாசம்
கவிதையின் தோற்றம்
ரோஜா வாசம்
தொடரும் நினைவுகள்
இடமும் பொருளும்
நரகம் எனில்
கடை வலி
சிருஷ்டி
உணர்வின் வாசனை
மண்ணின் பசி
துறவு
பிரபஞ்சமும் இயக்கமும்
தருணம்
நிஜமும் நிழலும்

எதோ ஒரு கணத்தில்
எனது குரல்
கடவுளுக்கு கேட்டிருக்க கூடும்.
இல்லை எனில் நிகழ்ந்திருக்குமா
இனிய எண்ணப் பரிமாற்றம்.
இல்லை எனில் நிகழ்ந்திருக்குமா
வேதனையற்ற சந்தோஷ சிரிப்புகள்.
இல்லை எனில் நிகழ்ந்திருக்குமா
புன்னகைப் பூக்கள்.
அனைத்தும் தாண்டி
அடுத்த அறையினில்
என் மகளின் படிப்புக் குரல்
‘கிட்டாதாயின் வெட்டன மற’
![]()

















