அரிஷ்டநேமி

என்ன வாங்கி வந்திருக்கிறாய்
மகள் கேட்கையில்
மறுதலித்து கைகளை
ஆட்டுகிறேன்
யேய் பொய் சொல்ற
என்று கைகளை ஆட்டி
எதிர்ப்படும் வார்தையில்
தென்படுகின்றன
என்றைக்குமான கடவுளின் பரிச்சயம்

கட்சிக் கொடி ஏந்தி
கடைசியாக நின்று
கத்துகையில்
கல்லான மனதுக்குள்
கண்ணீர் மழை
ஏழையாக இருப்பதை அறிகிறதா
பாழும் வயிறு

சுடுகாட்டுச் சுவற்றில்
எழுதப்பட்டிருந்தது
பிறப்பினை பதிவு செய்யவும்

காக்கதான் தெய்வங்கள் எனில்
எனது திருமணத்தின் போது
எங்கே சென்றிருந்தன?

பள்ளிக் கட்டணம்
கட்ட கடைசி நாள்
மகள் சொல்கையில் வலித்தது
கவிஞனாய் இருப்பதின் வலி

உங்கள் வீடு
உடைக்க படுகையில்
ஓரு கல்லாவது எடுத்து வையுங்கள்
பிறிதொரு சந்ததி
உங்கள் வீட்டை உடைக்கையில்
வலியை உணர்த்த உதவும்

ஊடல் கொண்டு நீ
உணவு பரிமாறிய வேளையில்
ஓற்றைக் கேசம்

துப்பாக்கி காட்டி
துரத்தியபோது
வலிப்பதாய் நடித்து
கீழே விழுந்தேன்

துப்பாக்கியை என் கையில் கொடுத்து
உன்னை சுடச் சொன்னாய்
விழுந்தது என் உயிர்

எல்லா நிலைகளிலும்
வெளிப்படுகின்றன கவிதைகள்.
எண்ண ஓட்டத்திலும்
எதிர் கொள்ளும் வெற்றியிலும்
கவிதைக்கான கருப்பொருள்கள்.
வெற்றியிலும் பாராட்டிலும்
வெறுமைக்கான நிமிடங்களிலும்
சந்தோஷத்தின் சாயல் காட்டும்
சக தர்மினியிடமும்
உணர்வுகளை உள்வாங்க
துவங்கிய வேலைகளில்
உள்ளிருந்து ஒலிக்கிறது குரல்
நாலு காசு சம்பாதிக்க வக்கிலைனாலும்
நாற்பது பக்கம் எழுதுவாரு உங்கப்பாரு.

மயான வீதியில்
மிதிபடுகின்றன
பூக்களும், நினைவுகளும்

இறந்தவன் வீட்டினில்
மணி அடித்தது
சுவர் கடிகாரம்

காய்கறி விற்பவளின்
இடிப்பினில் இருக்கும் குழந்தை
கைகளை ஆட்டியபடி சொன்னது
ஜிங்கிலி ஜிங்கிலி

குடுகுடுப்பைகாரனின்
கையினில் இருக்கும் கைப்பேசி
யாருக்கு செய்தி சொல்ல?

உற்ற பொருள் தேடி
உரெல்லாம் பயணம்
விதை துளிர்க்க துவங்குகையில்
உறுமாறும் வெறுமை
துளிர்தல் தாண்டி துளைத்தல் நிகழும்
ம்ண்ணின் கீழ் வேர்களாய்
துளிர்தவை பரவுதலில்
பரவசம் ஏற்படுத்தும்
அதையும் தாண்டி அனைத்தும் மாறும்
பூக்களாய் கனிகளாய்
காலத்தின் மாற்றத்தால்
நிலைப்புகள் நீக்கம் கொள்ளும்
விழ்ந்து கிடக்கும் பொருள் தேடி
விரையும் காகங்கள்
கவிதையும் கவிதை சார்ந்த இடமும்
பசியோடு ஆயினும்
கவிஞன் என்னும் கர்வத்தோடு
தலை நிமிர்ந்து நிற்கும் மிருகங்கள்

குப்பை பொறுக்குபவள்
கூந்தல் நிறைய
மல்லிகைப் பூக்கள்.