தூரத்தில் நிலவொளி. வீசிக் செல்லும் பனிக்காற்று. குளிர் தவிர்த்தலுக்கான உடைகள் மெல்லிய விரும்பிய இசை. காவியம் முதல் காப்பியம் வரை பேசும் உன் திறமைகள். விரும்பிய உணவினை உண்ணத் தொடங்கி பேச முற்படுகையில் ஒலிக்கிறது ஒரு குரல். நாஷ்டா துன்ன கூட வராம தூங்குற உங்கப்பனை எழுந்திருக்க சொல்லுடா.
அலைகள் ஆர்ப்பரித்துக் கொண்டிருந்தன. விஷம் தடவி வாளினால் தாக்கும் பெரும் போரளியியை விட வார்த்தைகளில் லாவகம் உனக்கு. இரவினில் பாதி உறக்கத்திலிக்கும் புல்லினமாய் நான். போரின் முடிவினில், மரணத்திற்குப் பின்வரும் மற்றொரு வாழ்வினைப் பற்றி பேசுகிறாய். நான் அற்ற இடத்தில் எனக்கான எச்சங்கள் இருந்தால் என்ன, இறந்தாலென்ன என்றேன். அப்பொழுதும் அலைகள் ஆர்ப்பரித்துக் கொண்டிருந்தன.
பெரும்பாலான பெற்றோர்கள் பயம் கொள்ளும் விஷயம் செவ்வாய் தோஷம்.
அறிவியல் பூர்வமான உண்மைகள்.
செவ்வாய் தோஷம் கொண்டவர்கள் உடலில் சூடு அதிகம் இருக்கும். மற்றவர் செவ்வாய் தோஷம் அற்றவராக இருந்து திருமணம் செய்தால் குழந்தை பிறப்பு கடினமாகும். இருவருக்கும் செவ்வாய் தோஷம் இருப்பின் குழந்தை பிறப்பினில் குறை இருக்காது.
வயலின் கற்றுக் கொண்டிருக்கிறான் ஒருவன். இருவர் வருகிறார்கள். நன்றாக வாசிக்கிறார்கள். ஆசிரியை வருகிறார். இருவரையும் நன்றாக வாசிப்பதாக கூறி இருவரையும் அனுப்பி விடுகிறார். வயலின் கற்றுக் கொண்டிருப்பனை தன்னுடன் இருக்குமாறு கூறுகிறார்.
அவன் சந்தோஷமாக தலையட்டுகிறான். அருவெறுப்பின் உச்ச கட்டம்.
இதற்கு யாரும் மாற்று கருத்து தெரிவித்தார்களா என்று தெரியவில்லை.
சமீபத்தில் திருமண விழா ஒன்றிற்கு சென்றிருந்தேன். வாசலில் நுழையும் போது இசைக் கச்சேரி. வேண்டாம் மச்சான் வேண்டாம் இந்த .. என்ற பாடல். மிகப் பெரும்பாலான மனிதர்கள் ரசித்தார்கள். (வேறு என்ன சொல்ல)
திருமண தம்பதியருக்கு அன்பளிப்பு அளிக்க காத்திருக்கும் ஒரு கூட்டம். ஒரு புறம் ஏறி, மற்றொரு புறம் இறங்க வேண்டும். தீடிரென இரண்டு பேர் எதிர் முனையில் ஏறி, அன்பளிப்பு கொடுத்து விட்டு இறங்கி விட்டனர்.சினிமா அரங்கமா என சந்தேகம் வந்து விட்டது.
உணவு அரங்கத்தில் மீண்டும் கூட்டம். பந்தி ஆரம்பித்து சாம்பார் தான் சாப்பிடுகிறார்கள். அதற்கும் சரவண பவனில் சீட்டு வைத்து காத்திருப்பது போல். சாப்பிட்டுக் கொண்டிருப்பவரின் பின்னால் காத்திருக்கும் கூட்டம்.
இந்த அக்கினி நம்மை காக்கட்டும் என்று தொடரும் மந்திரங்கள் எங்கே போயின.
திருமணங்கள் சந்தோஷ தருணங்கள். ஆனால் எது சந்தோஷ தருணங்கள் என்பதில் சந்தேகம்.
விழியில் விழுந்து – இந்த பாடலை பல ஆயிரம் முறை கேட்டிருப்பேன். ஆனாலும் ஒவ்வொரு முறையும் புதுமையாகத்தான் இருக்கிறது. காட்சியா, இசையா, பாடலை பாடிய சசிரேகாவா அல்லது வரிகளா தெரியவில்லை. என் சிறு பிராயத்தின் வரிகள் என்பதாலா. எனக்கு மட்டும் சொந்தம் உந்தன்… என்ற வார்தைகளின் தொகுப்பா. கோடையில் குளிரினையும், குளிரினில் ஒரு வெம்மையையும் தரும் இந்த பாடலை உங்களுக்கு பிடிக்குமா?
வீசிச் செல்லும் பனிக்காற்று வழிச் செல்லும் எல்லா செடிகளிலும் தன் இருப்பை உறுதிப்படுத்தி செல்லும். தடையங்கள் மட்டும் மாறிக்கொண்டே இருக்கும். நினைவு ஓடையில் வரும் சில நினைவுக் குறிப்புகள் மட்டும் இங்கே.
உன் பிறந்த நாளில் என்ன தருவாய் என்கிறாய். கண்ணீரின் கனம் அடக்கி எது வேண்டுமானாலும் என்பதை மாற்றி முத்தம் என்கிறேன். பரவாயில்லை என்று வார்த்தைகளை சிந்துகிறாய். வார்த்தைகளின் முடிவில் அடங்கிய கனம் தாளாமல் இதயத்திற்குள் இமயம்.
ஒரு விடியலுக்கான முன் இரவினின் கண் விழித்து பிறந்த நாள் வாழ்த்துகளை சொல்லி உனக்காக வீடும் காரும் வாங்கி தருகிறேன் ஆனால் சில வருடம் கழித்து என்று கூறி புன்னகைக்கிறாய். இமைகளில் பட்டுத் தெரிக்கும் நீரினில் கரைகின்றன தொடரும் என் ஜன்மங்கள்.
உறங்க துவங்கும் வினாடியில் பிஞ்சு விரல்களால் என் மேல் எழுதி என்ன எழுதினேன் என்கிறாய். சொர்க்கம் என்றேன். நீ விழித்த விழிப்பில் பல ஜன்மங்களை நிறைவாக வாழ்ந்த தந்தைகளின் வரிசையில் முதன்மையாக நான்.